注音:ㄍㄨˇ ㄈㄨˋ
指六朝以前的赋体。相对后起的律赋而言。以两汉赋家的作品为代表。如司马相如《子虚赋》﹑张衡《两京赋》等。
文体名。作品的体裁起源于离骚,而到两汉时乃成为最主要的文体。古赋文辞华美,既可补叙,也可以吟咏性情,而内容义理分明,足以为历代文章家的取法对象。
基本字义
● 古
gǔ ㄍㄨˇ
英语 old, classic, ancient
德语 alt, altertümlich, geschichtlich, aus früherer Zeit stammend (Adj),Altertum, erdgeschichtliche Frühzeit (S, Gesch),Gedicht im alten Stil (S, Lit),Gu (Eig, Fam)
法语 ancien,antique
基本字义
● 赋
(賦)
fù ㄈㄨˋ
英语 tax; give; endow; army; diffuse
德语 verleihen (V)
法语 impôt,poème,composer (un poème)