注音:ㄕㄨˋ ㄗˇ
◎ 竖子 shùzǐ
(1) [young servant]∶年轻的仆人
(2) [boy;chap]∶小子(含鄙视意)
命竖子杀雁而烹之。——《庄子·山木》
(庞涓)乃自刭,曰:“遂成竖子之名!”——《史记·孙子吴起列传》
今日迫而不反者,竖子也!——《战国策·燕策》
儿童。
《左传.成公十年》:「公梦疾为二竖子,曰:『彼良医也,惧伤我焉。』」
童仆。
《庄子.山木》:「故人喜,命竖子杀雁而烹之。」
骂人愚弱无能。
《战国策.燕策三》:「荆轲怒叱太子曰:『今日往而不反者,竖子也。』」
《五代史平话.周史.卷上》:「何物竖子?为此浮言,以沮我师!」
竖子,是一个汉语词汇,汉语拼音是shù zǐ,指的是童仆;小子,对人的蔑称。如:明沉采《千金记·入关》:“那无知竖子,激得我怒气填胸。”
基本字义
● 竖
(竪)
shù ㄕㄨˋ
英语 perpendicular, vertical; erect
德语 errichten ,senkrecht, Vertikale (S)
法语 ériger,dresser,vertical
● 子
zǐ ㄗˇ
英语 offspring, child; fruit, seed of; 1st terrestrial branch
德语 Substantiv-Suffix
法语 jeune,petit,fils,enfant,personne,graine,le 1er des 12 Rameaux terrestres,(suffixe substantif)