注音:ㄇㄧㄥˊ ㄐㄧㄚ
1.笳笛。古管乐器名。汉时流行于西域一带少数民族地区,初卷芦叶为之,后改用竹。 2.吹奏笳笛。古代贵官出行,前导鸣笳以启路。亦作进军之号。
鸣笳(鸣笳),拼音míng jiā。解释1、笳笛。古管乐器名。2、吹奏笳笛。古代贵官出行,前导鸣笳以启路。亦作进军之号。
● 鸣
(鳴)
míng ㄇㄧㄥˊ
英语 cry of bird or animal; make sound
德语 das Singen der Vögel (V),läuten (V),weinen, rufen, schreien (V),zwitschern, krähen, zirpen, trillern (V),Ming (Eig, Fam)
法语 (animaux, oiseaux) crier,chanter
基本字义
● 笳
jiā ㄐㄧㄚˉ
◎ 〔胡~〕中国古代北方民族的一种乐器,类似笛子。
英语 a reed leaf whistle
法语 sifflet en roseau