注音:ㄧㄚˊ ㄕㄥ
古乐器名。以象牙代管,故称。
牙笙是古乐器名,以象牙代管,故称。出自《新唐书·南蛮传下·骠国》。
● 牙
yá ㄧㄚˊ
英语 tooth, molars, teeth; serrated
德语 Zahn (S),Zahnarzt (S),Zahnfleisch (S),Ya (Eig, Fam),Radikal Nr. 92 = Eckzahn, Zahn, Zähne
法语 dent
基本字义
● 笙
shēng ㄕㄥˉ
◎ 管乐器名,一般用十三根长短不同的竹管制成,吹奏:~歌。芦~。~管乐(yuè)。
英语 small gourd-shaped musical instrument
德语 Mundorgel (S, Mus),Sheng (S, Mus)
法语 orgue à bouche