注音:ㄒㄨㄢ ㄇㄚˋ
1.吵闹叫骂。
xuān mà ㄒㄨㄢ ㄇㄚˋ
喧骂(喧骂)
吵闹叫骂。《资治通鉴·唐昭宗天复二年》:“ 凤翔 兵十馀人遮 韩全诲 於 左银台门 ,喧骂曰:‘阖境涂炭,阖城馁死,正为军容辈数人耳!’”
● 喧
xuān ㄒㄩㄢˉ
英语 lively, noisy; clamor, talk loudly
德语 schreien, toben
● 骂
(駡)
mà ㄇㄚˋ
英语 accuse, blame, curse, scold