注音:ㄕㄥ ㄔㄡˋ
《诗.大雅.文王》:"上天之载﹐无声无臭。"郑玄笺:"耳不闻声音﹐鼻不闻香臭。"原指声音与气味。后以"声臭"喻名声或形迹。唐元稹《沂国公魏博德政碑》:"铭之戒之,以永声臭。"宋储泳《祛疑说.鬼神之理》:"夫鬼神者,本无形迹之可见,声臭之可求,谓之有则不可。"一说,声,通"馨"。声臭,为馨臭。
声臭,shēng chòu,耳不闻声音,出自《诗·大雅·文王》
基本字义
● 声
(聲)
shēng ㄕㄥˉ
英语 sound, voice, noise; tone; music
德语 Ton, Stimme (Mus),Laut
法语 son,bruit,voix,ton
● 臭
chòu ㄔㄡˋ
● 臭
xiù ㄒㄧㄡˋ
英语 smell, stink, emit foul odor
德语 schlecht riechend, stinkend (Adj)
法语 odeur,puant,dégoûtant,détestable