注音:ㄔㄨㄟ ㄧㄨㄣˊ
1.吹起云气。 2.鼓之别名。 3.国画中画云技法之一。
一种国画中画云的方法。沾湿画绢,点以轻粉,纵口吹之,故称为「吹云」。
吹云,拼音chuī yún,含义吹起云气,出处《易林·复之恒》。
基本字义
● 吹
chuī ㄔㄨㄟˉ
英语 blow; puff; brag, boast
德语 blasen, wehen (V)
法语 souffler,jouer (d'un instrument à vent),se vanter de qch,rater,tomber à l'eau,rompre une relation
● 云
(③④雲)
yún ㄩㄣˊ
英语 say, speak; clouds
德语 Wolken"
法语 nuage